|
Trends leven als virussen |
Zoekend naar de nieuwe vestiging van Cellspace dacht ik intuïtief een kantoor te vinden als waar ik Bob en Sander een paar maanden eerder had getroffen, in een chique ambiance aan de Minervalaan. De nieuwe behuizing bleek het tegendeel, geheel tegen de trend in van entourage waarin ik Bob kende, eerder een geïmproviseerd onderkomen. En zo bleken de mannen van Cellspace het zelf ook te zien. Ze zochten een broedplaats en zeiden zich thuis te voelen in uitersten, zonder daar een nadrukkelijke voorstelling van te geven, maar in ieder geval wel een omgeving vol levendige activiteit. Sander Hoeken, Bob Stumpel, Minne Belger en Alex de Jong houden kantoor in vier van een complex samengebouwde keten op het terrein van de voormalige NDSM, de Nederlandse Dok- en Scheepsbouwmaatschappij. Ze hebben uitzicht op een scheepshelling, enorme scheepshangars, en het IJ, het water tussen Amsterdam Centrum en Noord. Er hangt een atmosfeer van ouderwetse nijverheid. Er is geen uiterlijke link te vinden met hoogwaardige dienstverlening aan het bedrijfsleven, of organisaties die behoeften hebben die verder en dieper gaan dan klassieke plannenmakerij, inzichten en communicatieconcepten voor de onmiddellijke en actuele toekomst. Waarom geen kantoor dat in tune is met het niveau van de opdrachtgevers? "Wij huizen bij de opdrachtgevers. Cellspace opereert internationaal als een netwerk van 'insultants' dat concepten ontwikkelt en uitvoert voor een internationale klantenkring. Dat doe je niet op afstand. Cellspace heeft ervoor gekozen om vanuit wisselende, tijdelijke locaties te werken. Sommige van deze locaties zijn werkgebonden - bijvoorbeeld gedicteerd door de wens om dicht bij een klant te kunnen zijn in een ontwikkeltraject. Sommige locaties blijken perfect te zijn om aan specifieke concepten te werken. En andere locaties roepen op tot een diepe betrokkenheid vanuit de wens om (stedelijke) landschappen op een andere manier te ontsluiten: door een laag toe te voegen, de virtuele laag van Cellspace's verbeeldingskracht. Cellspace plant bewust 6 maanden 'off time' in een werkjaar om zich met de kernactiviteiten te kunnen bezig zijn. Er wordt geld verdiend om Cellspace's andere activiteiten te kunnen bekostigen op het gebied van onderzoek naar de oorsprong van levende trends, de voortplanting ervan, en de daarmee saamhorige conceptgeneratie: dit is de motor die de energie het Cellspace netwerk in pompt." Concept-generatie voor de huidige generatie en de generaties die al om de hoek kijken. Oude leerboeken worden herschreven. "We zijn met internet nu waar de auto-industrie was in 1919. Maar we zijn door internet al in een andere wereld terechtgekomen. Ons gaat het om het bedenken van communicatie-oplossingen voor de nieuwe wereld, niet meer om reclameconcepts die de oude droomwereld moeten verbeelden. Wij werken niet bij Cellspace, we zijn Cellspace. Dat is een groep mensen die 24/7 denkt en doet . De belangrijkste uren van de dag zijn van 10 tot 12 uur 's avonds, als we via instant messenger onze daily wrap-up doen. Cellspace Homebase is een plek waar we vooral samenkomen om anderen te ontmoeten, en zo nu en dan ook elkaar . Een plek waar we kunnen improviseren, experimenteren en inspireren. Het leven is zó turbulent geworden en alles overspoelt alles zó snel dat er tamelijk veel tijd besteed moet worden om te ontdekken welke trends zich ontwikkelen in welke richting en in welke groepen van de samenleving en het bedrijfsleven, en hoe deze elkaar opvolgen, wat de oorzaak en het gevolg is, en hoe die groepen daarover intern communiceren. Doorlopend communiceren wij daar met elkaar over, openen we elkaars ogen voor de veranderende realiteit. Werken , dat doen we alleen bij onze klanten." Als we met het veerpontje van Cellspace terugvaren naar het Centraal Station passeren we een Sovjet-Russische onderzeeër. Mooie metafoor, denken we, voor de oude reclamebranche. Hans Arend de Wit |
![]() |
|