Het sterkte punt van de Leica, met Leitz lenzen, was dat je hem aan het front kon je laten stuiteren. De Contax, met Zeiss lenzen, was meer sophisticated, en beslist ook kwetsbaarder. De resultaten waren van het zelfde hoge niveau. Voor ons jonge gasten was het vroeger van groot belang te weten wie met wat werkte. Dat kon je om de nek zien in het portret van de fotograaf. Is het wel zo veranderd? Op de markt van de digitale fotografie wordt gelet op de 'peers' en de prijs. Wie loopt waar mee en hoe sterk is het verhaal. Het verschil is dat het nog nauwelijks om fotografie schijnt te gaan.

Foto's uit een notitieblokje.
In December 2004 werden de eerste digitale Contax U4R camera's uitgeleverd, die nèt zo'n mijlpaal zou zijn als de Contax RTS bij de introductie van in 1975, het Real Time System. Hij heeft de afmetingen van een klein lederen notitieblokje, maar met capaciteiten die vergeleken met state of the art van de andere digitale camera's heeft hij een 'leap forward' gemaakt met een nieuwe beeldverwerkingtechniek die RTune wordt genoemd. Real Time, RTS, was de doorbraak van Contax in de moderne tijd, ontworpen door Porsche, tot lange tijd later enig en aantrekkelijk in z'n vormgeving en enig in de elektromagnetische techniek onder de ontspanknop. Ook nu is er een connectie met real time. Contax kwam van oorsprong uit Duitsland, maar leunde in de zeventiger jaren al zwaar op Yashica. Kyocera, de holding van beide, leverde de RTune techniek en brengt nu ook onder deze merknaam camera's uit. Het design van de U4R doet nostalgisch een beetje denken aan een ingeklapte miniatuur Polaroid SX70, en dat is wel aardige verwijzing naar historische genialiteit.
Hij wil meteen aan de slag.
Bij het aanzetten van de RTune valt direct op dat ie in no time, in minder dan één seconde operationeel is. Meteen flitst het beeld tevoorschijn in de grote display, een groot voordeel, dat als je iets wil schieten de camera in één handbeweging daarvoor klaar is. Later realiseer je je dat een viewfinder ontbreekt, maar tijdens wat proberen mis je die niet.

Het nieuwe van RTune zit in de samenwerking van een analoge en een digitale processor. Hiermee is de digitale vertraging in het slepend proces van dataverwerking terug gebracht naar 0,07 sec., de snelheid van een moderne, analoge spiegelreflex. Daardoor worden de opnamen vrijwel op het zelfde moment gemaakt als wij ze met het oog en de wijsvinger vastleggen en niet aldoor te laat, als het beslissende moment al gepasseerd is. Het beeldsignaal wordt telkens zó snel weggeschreven dat ook als je de instelling van de virtuele winder gebruikt er geen verstopping in de datastroom ontstaat, niet na 3 beelden en niet na 7 beelden. Het is zelfs mogelijk om door te gaan met 'continuous shooting' met een snelheid van 3.3 beelden per seconde totdat de card vol is.
Dit alles zou al mooi genoeg zijn geweest, maar er zit meer achter de RTune techniek. In de datastroom start vanaf de opnamechip een proces in de analoog-digitaal converter waarin het pixel-signaal, de wit- en zwartbalans worden gecontroleerd en ruis wordt weggefilterd. Verder worden in dit proces de huidtonen onder de loep genomen en 'cross talk' effecten gecorrigeerd. Een geminiaturiseerd klein laboratorium, dat real time blijkens de demonstratiefoto's in de folder en op verschillende websites opmerkelijk briljant en flitsend snel geraffineerd werk levert. Een droom.

Je zou alleen al voor de draaibare lens gaan.
Een swivel lens hebben we eerder op een digitale camera gezien, maar op de U4R is deze zó in het design opgenomen dat hij uitnodigt om de draai te maken, soepel en solide. Dan blijkt al snel dat je de camera, die toch al onooglijk klein is, zó kunt houden dat de gekiekte die niet in de gaten heeft. In de snelle continuous shooting mode ontdekken we opeens twee mogelijkheden om precies die mimiek te pakken die we willen, of het meest sprekende moment in de bewegingen, omdat we niet worden gehinderd door shutter lag en omdat we kunnen doorgaan met schieten. Het is een miniatuurcamera die 4 miljoen geraffineerd briljante pixels produceert die prachtig materiaal kunnen opleveren voor een met beelden geëngageerde journalist.

De Contax U4R heeft een Carl Zeiss Vario-Tessar T* 5.8-17.4mm f2.8-4.7 lens (vergelijkbaar met 38mm tot 115mm in 35mm formaat) speciaal ontwikkeld voor digitale fotografie en multi T* coating voor briljante, ultra scherpe beelden. Los een opsteekring voor 28mm filters.

Voldoet dit hi-tech juweel wel aan de eisen
die een pro er aan stelt?
Vooraleerst is het een camera voor fotografen die ALTIJD een camera bij zich kunnen hebben. Het is zó compact dat het in het borstzakje van een overhemd past. Binnen een seconde is het schietklaar en er kan op een heel onopmerkelijke 'sneaky' manier mee gefotografeerd worden. Het zwenkbare, voortreffelijke Carl Zeiss T* objectief levert heel goeie resultaten met een maximale resolutie van 2272 x 1704. Sluitertijden: 1/2000 - 1 sec, 2 sec, 4 sec. Het geheugen is net zo onbeperkt als de SD/MMC memory cards, tot 1 of 2 gig. 484 beelden op een card van 512 MB; reken maar uit. 50-400 ISO. Door Rtune image processor eindeloos continuous shooting met 3.3 frames/sec. met AF locked of met 2.0 fps. met AF ingeschakeld. Ccd van 1/2.7". Zoals praktisch alle digitale camera's is de U4R niet volledig stofdicht. De prijs is niet voor amateurs; zonder card rond de €500.

'In the field of digital image making
the shutter lag barrier has been leveled.'
Welke grens is de volgende?