Verschijnt in De FOTOgraaf van Oktober 2008

Krijn van Noordwijk door Koos Breukel

Krijn van Noordwijk
groeide van een strategische art director
tot een multidimensionale fotograaf.

"Hard werken vind ik leuk."

Hans Arend de Wit

Krijn van Noordwijk bleek bij de eerste kennismaking in een typisch Amsterdamsche omgeving van huis uit een Rotterdammer te zijn, met een manier van praten die zulks licht verraad. Vergeleken bij de interieurs van de woningen van de meeste fotografen is zijn huis in een oude buurt aan een park opmerkelijk strak en hartverwarmend groots ingericht. Koffie drinken we niet in de uitnodigende huiskamer, maar aan een opgeruimd bureau met een formidabele 30 inch apple monitor. Stapels werk en inspiratie op de tafels. Diverse gitaren en een volledig drumstel getuigen van korte pauzes tussen drukke werkzaamheden. "Eigenlijk ben ik natuurlijk muzikant," zegt hij meteen. "Hard werken,"toen we het over zijn Rotterdamse achtergrond en herkomst hadden, "vind ik leuk."

De disciplines lopen door elkaar
Terwijl hij zijn foto's zien op het grote flatscreen, lichtte hij zijn achtergrond verder toe: "Ik was art director bij verschillende bureaus: TBWA, DDB, Ogilvy, Lowe, in mijn vorig levens, zou ik haast willen zeggen, en ik heb mijn eigen bureau gehad, met de naam Laboratorium. Eind 2005 heb ik besloten meer te focussen op fotografie, en vanaf dat moment heb ik geprobeerd om er van te kunnen leven, en dat begint langzamerhand nog te lukken ook.
Ik heb altijd gevonden dat je de ene dag ontwerper kan zijn, en de andere dag fotograaf of strateeg, en dat vind ik nog steeds. Die disciplines zijn in mijn hoofd niet echt gescheiden. Maar de maatschappij en het systeem zitten zo in elkaar dat het kennelijk handig is als je te pinpointen bent. En een jaar of twee geleden heb ik er voor gekozen om me voornamelijk met de fotografie bezig te gaan houden. Dat heb ik duidelijk gecommuniceerd, en dat lijkt wel te zijn overgekomen. Ik ben nu dus fotograaf. Dat ik uit de bureauwereld kom heeft me overigens niet per se geholpen om opdrachten te krijgen. Ik ken het denken volgens de lijnen van de marketingcommunicatie natuurlijk heel goed, maar de geest van waaruit ik werk had ik vroeger al, toen ik naar de kunstacademie ging. Kijken hoe je iets bijzonder kan maken, hoe je iets kan laten uitsteken, hoe breng je intrige in je werk. Intrige is voor mij nog steeds een belangrijk woord. Ik probeer mijn werk in de eerste plaats te laten intrigeren. Dus in die zin helpt mijn achtergrond mij elke dag. Daar zit de oorsprong van mijn 'oog'

Fotografie als iets simpels
"Eigenlijk is wat ik maak behoorlijk simpel. Ik hou van simpel. Eerst moet je de blik vangen. Dat is mijn uitgangspunt. Daarna ga ik verder zoeken. Soms het beeld verbijzonderen, qua kleur of contrasten. Vaak zoek ik in een portret naar iets wat typisch of atypisch is, een visueel haakje zogezegd. Vervolgens zit mijn hoofd behoorlijk vol kunstgeschiedenis. Middel-eeuwen, Renaissance, Romantiek, Expressionisme, ik werk redelijk bewust met die bagage."
"Mijn opdrachten- en campagne-werk doe ik via mijn produktie-maatschappij Hazazah ( www.hazazah.com ). De huidige KPN Hi printcampagne, werk voor Audi, Heineken, Achmea, de SP. Met dergelijke opdrachtgevers is goede produktie natuurlijk een must. En een verademing voor mij."
Krijn laat een serie portretten zien van een campagne die hij nog niet in De FOTOgraaf kan tonen, maar wel een mooie aanleiding is om te vertellen hoe hij te werk gaat. Het betreft een campagne voor Ernst & Young, een groot, globaal werkend advies-bedrijf. De campagne laat echte Ernst & Young medewerkers zien.
"Met het bureau (Steam) samen heb ik een aantal medewerkers van hun client gecast. Op persoonlijkheid, oogopslag of op inschatting hoe ik met ze zou kunnen werken. Daar zitten prachtige karakters bij. Maar het zijn wel allemaal mensen die geen ervaring hebben met poseren. Dat vind ik dan ook een uitdaging."
Tijdens de shoot blijkt soms dat er mensen tussen zitten die het zo goed doen dat ze zo bij een modellenbureau ingeschreven hadden kunnen staan. Ze laten zo een organisatie zien die zich puur door de portretten als bijzonder presenteert. Corporate photography, Krijn weet er een boeiende persoonlijke dimensie aan te geven.
Na de serie portretten van eminente jonge professionals die het laatst werden gemaakt volgden op de monitor de portretten die de aanleiding waren om Krijn voor dit tijdschrift te vragen.
Een portret van een aandoenlijk lieftallig en kwetsbaar mooi net-geen-tiener-meisje, poserend met een brandende sigaret valt op. Een zonnetje van een meisje van bijna 10 (zijn dochter Zon). Een beeldschone Kim met stralende tri-colour ogen. Kris, een exotisch meisje wier armen geheel en prachtig kleurig getatoeëerd zijn. DJ's Tommie Sunshine en Armin van Buuren, Cabaretier Theo Maassen, Job Cohen, Hanneke Groenteman, de begenadigde schrijvers A.L. Snijders, Connie Palmen en Kluun. Legendarische regisseurs   David Lynch en Werner Herzog. Bekende Nederlanders Hennie Huisman, Anthon Beeke, Jeroen Pauw, Ilja Gort. De altijd fascinerende Halina Reijn.
Het is alsof Krijn al jaren en jaren het alleen maar druk heeft gehad met fotograferen. Daartussen komt een heel verrassend portret voorbij van een naakte, zwangere Sanne Wallis de Vries, als pastiche op de beroemde foto van Annie Leibovitz. Een heel boeiend beeld - ook waard om op de cover te zetten - is de foto van Nona, met een getatoeëerde armband op haar onderarm die visueel wedijvert met haar verblindend mooie rechteroog. De tekst is in het Maleis, een ode aan een dierbare.
"Mijn portfolio ziet er vind ik nogal klassiek uit. Simpel van licht. Niet overdreven technisch. Ik hou van eenvoud. Van een beetje rauw. Het eigentijdse zit 'm eerder in de onderwerpen, in houding en expressie. Die vaak geregisseerd worden. In die zin heb je misschien twee soorten portrettisten, hij die vastlegt wat ie tegenkomt, die soms reportage-achtige, naturelle portretten levert. Maar ik stuur- of liever zoek- naar iets toe, ik verkies de mensen te regisseren. De 'ingreep' is duidelijk aanwezig in mijn werk. Ik verdiep mij waar het kan van tevoren in de persoon die ik ga fotograferen. Wat natuurlijk ook wezenlijk en inhoudelijk andere foto's oplevert."
Krijn werkt op dit moment hard aan zijn eerste boek 'DJ'. Ruim twee jaar lang portretteerde hij DJ's uit binnen- en buitenland, beroemd of anderszins belangrijk. Carl Cox, Sven Vath, Paul van Dyk, Ferry Corsten, ze staan er allemaal in. 'DJ' zal uitkomen in Oktober, tijdens het Amsterdam Dance Event. Exposities van de DJ-portretten zijn in Oktober 2008 gepland in de openbare ruimte (op Abri's in Amsterdam, met dank aan I Amsterdam en JC Decaux) en in de K-Space gallery op de Nieuwezijds Voorburgwal.

Klassiek
"Mijn portfolio ziet er nogal klassiek uit, simpel van licht, ik houd van eenvoud. Het eigentijdse zit in de onderwerpen. Ook in houding en expressie, die geregisseerd worden. In die zin heb je dis twee soorten van fotografen, hij die vastlegt wat ie tegenkomt, de reportage, de naturelle portretten, en ik stuur naar iets toe, ik verkies de mensen te regisseren. Als het even kan verdiep ik mij ook van tevoren in de persoon die ik ga fotograferen."
Een benadering die natuurlijk ook wezenlijk andere foto's oplevert.